تفاوت‌های اساسی طب سنتی و طب جدید

رویکرد طب جدید به انسان، رویکردی جزء‌نگر است یعنی طب جدید انسان را به اجزاء تقسیم می‌کند و سعی دارد هر چه بیشتر روابط بین اجزاء را کشف کند و از این طریق به تبیین و تعریف کل وجود انسان می‌پردازد.اما رویکرد طب سنتی کاملاً عکس طب جدید است. طب سنتی کل وجود انسان را به‌عنوان یک سیستم واحد می‌بیند‌.در طب سنتی درمانگر، طبیعت(نیروی مدبره بدن) انسان است نه پزشک. کار پزشک فقط کمک کردن به طبیعت ضعیف شده است تا بتواند بدن را از وضعیت بیماری برهاند. اما در طب جدید درمان‌گر پزشک است و داروهایی که تجویز می‌کند.در طب سنتی از ابزارهای مختلفی جهت درمان استفاده می‌شود از جمله داروهای گیاهی، ولی داروهای شیمیایی دارای اثرات فوری و عوراض جانبی طولانی‌مدت زیادی هستند که گاهی به‌علت این عوارض از سیستم دارویی خارج می‌شوند. اما داروهای گیاهی سازگار با طبیعت بدن انسان هستند چون از دل طبیعت می‌آیند و عوارض کمتری نسبت به داروهای شیمیایی دارند.هر داروی گیاهی چندین خاصیت را در بدن بروز می‌دهد یعنی شما می‌توانید با تجویز یک دارو چند مشکل بیمار را برطرف نمایید و هم‌چنین ارزان و در دسترس هستند، به عبارت دیگر نگاه طب سنتی به یک دارو همه جانبه و کامل‌تر از نگاه طب جدید به دارو است.