این بار آلمانی ها دست به کار شده اند و فیلم ۲۶ میلیون دلاری «طبیب» را بر مبنای رمان «حکیم» اثر «نواگوردن» آمریکایی ساخته اند تا تصویر پر اعوجاج دیگری بر روایت های روزافزون هالیوودی درباره ی تاریخ ایران افزوده گردد. هر چند در این میان می توان نقاط روشنی را چون مقایسه ی خرافه پرستی و عقب ماندگی در اروپای قرون وسطا با وضعیت پیشرفته ی سرزمین های اسلامی در آن زمان مشاهده کرد؛ اما نمی توان تحریفات عجیب و اغراض پشت پرده ی این فیلم را نادیده گرفت.

شخصیت «ابن سینا» در این فیلم با بازی «بن کینزلی» (بازیگر چند فیلم ضد ایرانی) خالی از هر نوع ذکاوت و خلاقیت به تصویر کشیده می شود و فیلم «طبیب» بدون هیچ اشاره ای به اعتقادات و مذهب ابن سینا  او را فردی سردرگم و منفعل نشان می دهد که فقط به تکرار عقاید ارسطو و بقراط و دیگر فلاسفه ی غربی مشغول است و نام این افراد یک لحظه از زبان او جدا نمی شود. «ابن سینا» در بیشتر صحنه ها از جمله صحنه ی عمل جراحی شاه اصفهان رسما در نقش شاگرد «رابکول» مسیحی ظاهر می شود و در نهایت هم بر خلاف استنادات روشن تاریخی با حمله ی سلجوقیان به اصفهان و آتش گرفتن مدرسه اش میراث علمی خود را به «راب» می سپارد و با خوردن سم خودکشی می کند!